دل نوشته های من

اشک فلک

دلم خونین شد از مرگ جوانان

فلک شرمنده شد از مرگ آنان

ولی صد حیف از این که ناتوانم

بگویم که چه حالم در بیانم

چه امثال ندا کز بهر ایران

به خون غلتیده در مرز دلیران

چه گلهای جوانی که به خون باز

دوباره سر بداد آزادی آواز

که ای کورش بخواب آسوده اینبار

که خواهیمش گرفت ایران دگربار

منم قطره زدریایی خروشان

همین باشد چه ناقابل بر ایشان  

                                                     تاریخ پایان شعر: 6/4/88

                                                                                                    ساعت:  9:30   

r.a.f