دارد طپش در سینه با یادت دل عشق

        دیـــــدار رویت آرزوی دیـــــده مـــا

                                   هجرانت ای جــان مشکل پیچیده مــا

        بی ذکرتو دردفتر جانهاخبرنیست

                                   بی وصل رویت زندگی هاراثمرنیست

       حُسن ختام کار هرغنچه شکفتن

                                   حُسن ختــام عمر مـــا روی تو دیـدن

      روی جمیلت قبله گاه هرجمال است

                                   خـــال یمینت کعبه اهل کمــال است

     ای آفتاب حُسن عالم تــاب ، مهدی

                                    بهر شفای جان ما بشتـاب ، مهـدی

از القاب حضرت مهدى (ع) است .
در روايات آمده است كه در آيه شريفه، والله متم نوره (1) يعنى به ولايت قائم (ع) و به ظهور آن حضرت، و در آيه واشرقت الارض به نور ربها (2) مراد، روشن شدن زمين به نور آن حضرت است. در يكى از زيارات جامعه نيز در اوصاف آن حضرت مى خوانيم: نور الانوار الذی تشرق به الارض عما قلیل روايت شده از جابر بن عبدالله انصارى كه گفت: در مسجد كوفه داخل شدم، در حالى كه اميرالمؤمنين(ع) با انگشتان مبارك خود مى نوشت و تبسم مى فرمود.
گفتم: يا اميرالمؤمنين(ع) چه چيز شما را به خنده آورده است؟
فرمود: عجب دارم از آن كه اين آيه را مى خواند، ولى به حق، به آن معرفت ندارد.
گفتم: كدام آيه فرمود: الله نور السَموات و الارض، تا آخر مثل نوره كمشكوة، "مشكوة" محمد(ص) است .
فیها مصباح، منم مصباح .
زجاجة الزجاجة حسن و حسين (ع) هستند.
كانهاكوكب درى على بن الحسين (ع) .
ويوقد من شجرة مباركة محمد بن على (ع) است.
زيتونه، جعفر بن محمد(ع) است
لا شرقیه موسى بن جعفر(ع) است.
ولا غربیه على بن موسى الرضا(ع) است.
یكاد زيتها يضء محمد بن على (ع) است.
لو لم تمسسه نار على بن محمد(ع) است .
نور على نور حسن بن على (ع) است.
ويهدى الله لنوره من يشاء قائم مهدى (ع) است .(3)
در پاره اى از اخبار معراج آمده است كه نور آن حضرت، در عالم اظله ميان انوار ائمه (ع)، مانند ستاره اى درخشان بود در بين سايركواكب .(4)

وقتي از حضرت سيدنا و مولانا علي بن موسي الرضا درباره عزّت غدير سوال مي كنيم؛مي بينيم كه ايشان ما را اينگونه  راهنمائي مي فرمايند.

اول – حضرت امام رضا (عليه‌السلام) فرمودند : هنگامي كه روز قيامت بر پا شود ، چهار روز را زينت مي دهند ، همان گونه كه عروس را آرايش مي كنند .

پرسيده شد : اين چهار روز كدام ايام هستند؟

حضرت امام رضا (عليه‌السلام) فرمودند : روز عيد قربان ، روزعید فطر ، و روز جمعه و روز عیدغدير.

اما روز غدير در اين بين تابنده‌تر و فطر و جمعه مانند ماه در بين ستارگان هستند.

روز غدير ، روزي است كه حضرت ابراهيم عليه السلام ، از آتش نجات پيدا كرد و براي شكر‌گزاري آن روز را روزه گرفت ...

شب عاشورا ، امامِ متقين ، حضرت حسين بن علي عليه السلام با ياران حرف‌ها و سخن‌ها گفتند و بعد دستور دادند

 دور محل سپاه خندقي كندند و در آن هيزم فراوان ريختند ، امام سحرگاهان پس از اقامه‌ي نماز صبح صف‌ها را

 بياراستند ، سپس فرمان دادند، هيزم‌ها را افروختند . زبانه‌هاي آتش چشم ابليس رجيم را سوزاند و او سربازي از سپاه

ابن سعد را جلو فرستاد، نابخرد دهان باز كرد و گفت: اي حسين و اي ياران حسين مژده‌ي آتش گيريد كه در دنيا

به آن شتافتيد . آقا امام حسين كه او را قابل گفتگو نمي دانستند رو به سپاه خويش كردند، پرسيدند او كيست؟  

 گفتند : خلاف بن خلاف ، آقا امام حسين (عليه‌السلام) فرمودند: خداوندا، بچشان او را عذاب آتش در دنيا ؛ كُنْ فَيكُون، در همان دم

به خواست امام و اراده‌ي خداوند، اسب او رم كرد و آن جسورِ حقّ گريز را به همان خندق سپاه دين افكند و او سوخت، شيطان

آرام نگرفت و دوسرباز ديگر از سپاه خصم را پي در پي به ميدان فرستاد و هر يك جسارتي كردند و باز هم به همان ترتيب امام

 نامشان را پرسيدند و آنان را به همان كلام‌شان نفرين كردند و به ترتيب اولي عطشاناً زير سم اسبان لِه شد و دومي عرياناً در كنار

 زمين درد كشيد و جان داد، كه خداوند در قرآن مي‌فرمايد:                             اِنَّما اَمْرُهُ اِذآ اَرادَ شَيئاً اَن يَقُولَ لَهُ كُن فَيَكُونُ 1 

ضمن تبریک سالگرد آغاز امامت حضرت مهدی (عج) مطلب ذیل را که به نظر بنده کمترین جذاب و شوق آور است به عنوان عیدانه به تمام دوستداران و منتظران آن امام منتظر تقدیم میکنم.

پيشوايان معصوم هرچه به دوران غيبت نزديك مى شوند، معجزات بيشترى از خود نشان مى دهند تا شيعيان با عزمى راسخ و ايمانى استوار، گام در عصر غيبت نهاده و پيروزمندانه دوران غيبت را پشت سر قرار دهند.از اين رو شمار معجزاتى كه از امام هادى و امام عسكرى (ع) صادر شده، قابل مقايسه با شمار معجزات پيشوايان قبلى نبود. به همين دليل در دوران غيبت صغرى، هرچه به غيبت كبرى نزديك تر مى شويم، معجزات بيشترى از ناحيه مقدسه صادر مى شود و به خصوص به صورت خبرهاى غيبى درباره زندگى شخصى افراد، كه در مدتى كوتاه به وقوع پيوسته، اعجاز آن آفتابى مى گردد. معجزاتى كه از ناحيه حضرت در غيبت صغرى به وقوع پيوسته بسيار است.در برخى روايات، پاره اى معجزات براى حضرت ذكر شده است. اينك به بخشى از معجزات وكرامات حضرت اشاره مى كنيم:

1. سبزكردن چوب خشک

2. نرم كردن سنگ سخت

3. سخن گفتن پرنده به امر حضرت

 اميرالمؤمنين (ع) مى فرمايد:حضرت مهدى (ع) در مسير حركت خود به يكى از سادات حسنى كه دوازده هزار رزمنده به همراه دارد، برخورد مى كند. حسنى در مقام احتجاج برمى آيد و خود را سزاوارتر به رهبرى مى داند. حضرت در پاسخ او مى گويد: من مهدى هستم. حسنى مى پرسد: آيا دليل و نشانه اى دارى تا با تو بيعت كنم؟ حضرت به پرنده اى كه در آسمان در حال پرواز است، اشاره مى كند و آن پرنده فرود مى آيد و در دستان حضرت قرار مى گيرد، آنگاه به قدرت خداوند لب به سخن مى گشايد و بر امامت حضرت مهدى (ع) گواهى مى دهد. براى اطمينان بيشترسيد حسنى، امام (ع) چوب خشكى را به زمين فرو مى برد آن چوب سبز مى شود و شاخ و برگ مى دهد. بار ديگر، پاره سنگى را، از زمين برمى دارد و با يك فشار آن را خردكرده، همانند خمير نرم مى كند. سيد حسنى با ديدن آن كرامات، به حضرت ايمان مى آورد. خود و همه نيروهايش تسليم امام مى شوند و حضرت او را به عنوان فرمانده نيروى خط مقدَم مى گمارد. (1)

4.جوشش آب وآذوقه از زمين :

امام صادق (ع) مى فرمايد: هنگامى كه حضرت قائم (ع) در شهر مكه ظهور مى كند و قصد حركت به كوفه را دارد، به نيروهايش اعلاْم مى كندكه كسي كه آب و غذا و توشه راه با خود بر ندارد. حضرت، سنگ موسى (ع) را همراه دارد.هرجا توقف مى كنند سنگ را به زمين مى كوبد و از زمين چشمه هاى آب مى جوشد. هركس گرسنه باشد با نوشيدن آن سير مى گردد وهركس تشنه باشد سيراب مى شود.(۲)

5. طي الارض ونداشتن سايه :

امام رضا(ع) فرمود: هنگامى كه حضرت مهدى (ع) ظهور مى كند، زمين از نور خداوند روشن مى شود و زمين زير پاى مهدى به سرعت حركت مى کند او با سرعت، مسيرها را مى پيمايد و اوست كه سايه نخواهد داشت. (3)

6. کندي حرکت زمان :

امام باقر(ع) فرمود: وقتى امام زمان (ع) ظهوركند، به سوى كوفه حركت مى كند و در آن جا هفت سال حكومت مى كندكه هر سال آن برابر ده سال از ساليان شماست (4)

7.قدرت تکبير:

رسول خدا(ص ) مى فرمايد:...حضرت مهدى (ع) جلوى قسطنطنيه فرود مى آيد. در آن روزگار، آن دژ، هفت ديوار دارد حضرت هفت تكبير مى گويد و ديوارها فرو مي ريزد(5)

8. عبوراز آب :

امام صادق (ع) مى فرمايد: پدرم فرمود: هنگامى كه حضرت قائم (ع) قيام كند... سپاهيانى را به شهر قسطنطنيه مى فرستد. آن گاه كه به خليج برسند، جمله اى بر روى پاهاى خود مى نويسند و از روى آب مى گذرند. روميان وقتى اين معجزه را مى بينند به يك ديگر مى گويند: وقتى سپاهيان امام اين چنين باشند، خود حضرت چگونه خواهد بود. از اين رو، درها را به روى آنان مى گشايند. (6)

9. نداي ابر :

امام صادق (ع) فرمود: ... حضرت مهدى (ع)در آخرالزمان ظهور مى كند بر سر آن حضرت ابرى در حركت است و هرجا برود، آن ابر نيز مى رود تا حضرت را از تابش خورشيد حفظ كند و با صداى رسا و آشكار، ندا مى دهد، اين مهدى است(7)

براى مطالعه بيشتر در باب معجزات حضرت، مى توانيد به كتاب "نجم الثاقب"باب ششم مراجعه نماييد.

و اما تعدادى از افرادى راكه در غيبت صغرى به مشاهده معجزات آن حضرت نائل شده اند، مى آوريم:

 ابن اعجمى، ابن بادشاله، ابن قاسم بن موسى، ابرثابت، ابو جعفر رفا، ابورجا، ابو عبدالله بن فروخ، ابو عبدالله جنيدى، ابو عبدالله كندى، ابو على اسدى، ابوالقاسم بن ابى حابس، ابوالقاسم بن دبيس، ابو محمد بن هارون، ابو محمد بن وجناء، احمد بن ابى الحسن، احمد بن اسحاق، اسحاق كاتب، بسامى، بلالى، جعفر بن حمدان، جعفرى، حاجز، حسن بن فضل بن يزيد، حسن بن نضر، حسن هارون، حسن به يعقوب، حصينى، زيدان، شمشاطى، عاصمى، عطار، على بن احمد، على بن محمد، على بن محمد بن اسحاق، فضل بن يزيد، قاسم بن علا"ء، قاسم بن موسى، مجروح، مرداس، مسرور طباخ، محمد بن ابراهيم مهريار، محمد بنابى الحسن، محمد بن اسحاق، محمد بن شاذان، محمد بن شعيب، محمد بن صالح محمد بن كشمرد، محمد بن محمد، محمد بن محمدكلينى، محمد بن مارون بن عمران، هارون فزار و ...(8)